Kürk Mantolu Madonna

Sabahattin Ali, her yönüyle Türk edebiyatının önemli isimlerinden... 41 yıllık kısa ama bir o kadar da zorlu olan yaşam mücadelesinde büyük çilelerle karşılaşan Sabahattin Ali, her şeye rağmen yazmayı sürdürdü ve büyük eserler vermeyi bildi. Genellikle öyküleriyle ve hikayeleriyle bilinen Sabahattin Ali'nin klasikleşen romanları, Kuyucaklı Yusuf (1937), İçimizdeki Şeytan(1940) ve Kürk Mantolu Madonna'dır(1940).

Kuyucaklı Yusuf'da, genç yaşlarda acılarla karşılaşan ve bu acıların sonucu, ağırbaşlı edasıyla neşe dolu bir çocuktan çok bir yetişkini andıran Yusuf'un hikayesini anlatan Sabahattin Ali, İçimizdeki Şeytan'da kendini kültürlü ve entel ilan eden insanların yapmacık ve çirkin dünyalarını anlatırken Kürk Mantolu Madonna'da ise bambaşka bir konuya; kendine özgü yaradılışıyla ilginç bir insan olan Raif Bey'in hikayesine değiniyor.

Eserlerinde toplumcu bir yazarın kaygılarına ve ince gözlemlerine rastlanan Sabahattin Ali, Kürk Mantolu Madonna'da ise biraz farklı olarak İkinci Dünya Savaşı'ndan önceki yıllarda süregelen bir aşk hikayesini anlatıyor.

Romanın ilk kısmı, belirsiz bir nedenden dolayı işten çıkarılan anlatıcımızın hikayesiyle ilgili. Daha doğrusu bu kısım anlatıcının, ana karakterle olan ilişkisini başlangıcı ve gelişimiyle ilgili. Romanın temel örgüsünün merkezi olan Raif Bey ise ilk kısmın anlatıcısıyla bir şirkette aynı odayı paylaşmasıyla hikayemize giriyor. Çevresiyle ilgisini en az derecede tutan ve bunu yıllarca sürdüren Raif Bey, bu yönüyle isimsiz anlatıcımızın dikkatini çekiyor. Aynı odayı paylaştıkları ilk günden itibaren anlatıcımız, Raif Bey'le ilişki kurmaya çalışıyor; uzun sayılacak bir dönemden sonra da bunu başarıyor. Ancak Raif Bey yaradılışından dolayı, hikayesini herhangi biriyle kolayca paylaşacak biri değildir. Ta ki, uzun süren bir hastalıktan sonra hikayesini yazdığı bir defteri anlatıcımızla zorunlu olarak da olsa paylaşana kadar. Raif Bey'in hayatındaki en önemli anın yansıması olan bu defter ise romanın ikinci kısmını oluşturuyor.

Sabahattin Ali'nin her eserine yansıttığı özgün ve başarılı yanı, toplumcu bir yazar olarak vermek istediklerini hikayeyi dağıtmadan yapabilmesi... Böylece okuyucu, sıkılmadan romanın sonunu getirebiliyor ve geçirdiği vakitten zevk alıyor.